Gdybym był Picassem, a chyba raczej już nie będę, namalowałbym „Pijącą absynt” (ja ją nazywam „Pijaczką”), inaczej. Wychudzona, zziębnięta, wystaje przed wejściem do Żabki. Pewnie, jak każda wieloletnia alkoholiczka, jest młodsza o 20 lat niż można by sądzić po wyglądzie. Może nawet kiedyś była piękna.
W sklepie tłum, typowe zakupy wigilijne: bocian, małpka, jakiś słodki napój na popitkę – generalnie mocne trunki, raz tylko piwo i czipsy. Czuję się głupio z mlekiem i kakao, po które musiałem wyskoczyć, bo Magda robi sernik i zabrakło. Tuż przede mną nietypowy zakup, może pomyłkowo, może to jakiś szyfr był jak niegdyś zakupy w „Misiu”?
– I płyn do kąpieli – tak tajemniczo rzekł mężczyzna przede mną
– Nie ma – odparła, trochę nerwowo, młoda Ukrainka za ladą i spojrzała na zegarek
– To papierosy
– Jakie? – ponownie spojrzała na zegarek
– Cienkie – jakoś kobieco czy artystycznie zabrzmiało, bo wiadomo, że cieniasy to tylko kobiety i artyści albo miękiszony, a przede mną stał true man
– Ale jakie? Elemy? Czesterfildy?
– Cienkie – zamawiający był konsekwentny i lakoniczny
– Wszystkie są cienkie. Może elemy?
– A są cienkie?
– Wszystkie są cienkie
– To czesterfildy poproszę.
Ukrainka szybko obsłużyła true mana i wyskoczyła zza lady, rzucając coś do zmieniającego ją przy kasie dobrze odżywionego, młodego mężczyznę.
– Mleko i kakao. Coś jeszcze?
– To wszystko – wycedziłem, bo wzrokiem podążałem za uciekającą Ukrainką
– Na pewno?
– Na pewno. Dzisiaj wigilia, dlatego wszyscy bez maski? – rzuciłem zaczepnie, licząc na jakąś skruchę, wyrzut, uwagę – cokolwiek.
– No! Wesołych Świąt – rozradowany, dobrze odżywiony ekspedient rozładował mnie na starcie.
Wyszedłem ze sklepu. Alkoholiczka paliła cienkiego czesterfilda, spojrzałem jej prosto w oczy. Nie tylko wytrzymała mój wzrok, ale zagłębiła się w nim i trwała.
Tak, na pewno była kiedyś piękna.
