Powracająca refleksja – tym razem mocniejsza, bo po BAZARcie.
Ok. 50 wystawców prezentujących różne dziedziny, kilkanaście wystaw. Sporo niezłej sztuki i jakościowego rzemiosła, radosna atmosfera. Ogólnie bardzo pozytywnie. Zaskakująco dobrze. Na filmiku migawki i wypowiedzi, m.in. Agaty Lewandowskiej, współorganizatorki 3. Targów Sztuki BAZARt oraz Cypriana Ożoga-Orzegowskiego, prezesa stowarzyszenia halo kultura, prowadzącego od ośmiu lat inicjatywy kulturalne w podziemiach gdyńskiej hali. Krótko, bo nierozważnie przeznaczyłem tylko godzinę na wydarzenie, co okazało się dużym niedoszacowaniem.
Wideo Targi Sztuki Bazart @ Podziemia Miejskich Hal Targowych w Gdyni
Zaskakująco dobrze, bo miałem do tej pory niewygórowane oczekiwania w stosunku do środowiska sztuk wizualnych w Gdyni. Owszem, wielu artystów mieszka w Gdyni, ale niewiele z tego wynikało, jakiegoś specjalnego fermentu i jakości nie zanotowałem. Powolny powrót Gazety Świętojańskiej do promowania i komentowania kultury oraz życia społeczno-politycznego stulatki skierował reflektor zainteresowania na tę mało poznaną nam dotychczas dziedzinę aktywności. Duże wrażenie zrobiło na nas spotkanie z Muzeum Stanisława Szukalskiego i Galerią „Istota”, co wzbudziło apetyt na ciąg dalszy. BAZARt potwierdził, ze wzmożenie jest coraz większe i coś się wykluwa.
więcej zdjęć tutaj
A może Pomorskie Centrum Sztuki w Hali Łukowej?!
BAZARt uzmysłowił nam, że jest dla kogo i z kim wyruszyć w tę śmiałą podróż. Jednym ze wstydów pomorskiej kultury jest brak godnego dla środowiska miejsca dla sztuki współczesnej. NOMUS jest za mały i ogólnie idea nie wypaliła, Stocznię przegraliśmy, PGS oczywiście działa i dzieją się w nim ważne rzeczy, ale zbyt mała powierzchnia ogólna i poszczególnych sal nie pozwala na organizację wystaw, na jakie stać np. liczący 168 tys. mieszkańców Toruń (CSW „Znaki Czasu”). Centrum Sztuki Hala byłoby pięknym darem dla całego środowiska pomorskich sztuk wizualnych i motorem napędowym dla artystów gdyńskich. Pewnie, że temat trudny, bo zgody, kasa itd., ale czas powiedzieć wodzie, by zaczęła drążyć kamień…
