W poniedziałek, 30 listopada, kolejny, ważny ruch w grze o Gdynię. Jeśli sprawdzą się nasze informacje i przewidywania, to gra może zakończyć się w niedługim czasie sukcesem, bo za taki należy uznać stabilizację polityczną w Gdyni, której wynikiem będzie m.in. rzeczywiście nowe otwarcie. Oczywiście nie wszyscy będą zadowoleni, nie ustaną zjadliwe posty w gdyńskim komentariacie internetowym, ale nowa sytuacja może wpłynąć na polityczną układankę na dużo dłużej niż tylko do nowych wyborów samorządowych.

Obserwuję scenę polityczną głównie Gdyni, ale i częściowo Pomorza, od ponad 30 lat. To, co się dzieje od ostatnich wyborów samorządowych w Gdyni zasługuje na szersze przedstawienie, począwszy od Komitetu Obywatelskiego i Franciszki Cegielskiej, ale obecna gra toczy się trochę krócej. To partia rozgrywana przez Koalicję Obywatelską, choć dokładniej będzie napisać Platformę Obywatelską, bo konia z bryczką temu, kto wie, jakie są dzisiaj przystawki w KO – z szacunkiem dla przystawek, które mogą być w menu najsmaczniejsze, ale nie w polityce. Sięgnę za jakiś czas do prehistorii, od czasów Unii Demokratycznej (nawet z mikroepizodem ROAD), poprzez Unię Wolności po Platformę Obywatelską. W tej opowieści wystąpią gwiazdy, aktorzy pierwszoplanowi, drugoplanowi, charakterystyczni i amatorzy. Od Grażyny Olszańskiej-Sobczak, Zdzisława Urli, Katarzyny Ziemnickiej (Rembezy), Tadeusza Aziewicza, Janusza Lewandowskiego na Donaldzie Tusku skończywszy.

Gambit

Kilka miesięcy temu Rafał Geremek, wiceprezydent Gdyni z rekomendacji KO, postawił się Łukaszowi Piesiewiczowi, czołowemu radnemu i jednemu z głównych konstruktorów KORMiL-u (Koalicja Ruchów Miejskich i Lewicy). Najkrócej jak można: poszło o zasady, Geremek bronił merytoryki i niezależności władzy wykonawczej od uchwałodawczej, ale oprócz tego był to początek ostatniego etapu realizacji planu „Aziewicz”. To był gambit, reszta to już konsekwencja tego ruchu.

– Platforma w Gdyni istniała tylko po to, by Tadziu (Aziewicz – przyp. red.) dostał się do parlamentu a Wiesiu (Byczkowski – przyp. red.) do sejmiku wojewódzkiego. Marnieliśmy z kadencji na kadencję, ostatecznie zostaliśmy zwasalizowani przez Szczurka – mówi jeden z członków KO (wieloletni członek PO).

Ta operacja trwa od dłuższego czasu i próby zmiany nie przynosiły efektu, ale pojawił się Michał Pasieczny, główny rozgrywający nie tylko w powiecie wejherowskim. Wykorzystując relacje poziome w partii (nawet z Sopotu) pomógł Rafałowi Siemaszce dostać się do parlamentu kosztem Aziewicza.   Wydawało się, że osiągnięto cel główny, czyli brak Aziewicza w Sejmie i ostateczny demontaż (m.in. eliminacja Tadeusza Szemiota i pozostałych akolitów Aziewicza) będzie formalnością.

Aziewicz jednak nie poddawał się i wspólnie z Szemiotem stworzyli listę wyborczą, która wzięła kilka miesięcy później 13 mandatów w wyborach samorządowych (na 28 w Radzie Miasta Gdyni), a Szemiot wybronił się w partii. Późniejsza historia jest dość dobrze znana. Po wielkiej smucie, czyli obecności Zygmunta Zmudy-Trzebiatowskiego w UM Gdyni, doszło do koalicji KORMiL-u z prezydent Kosiorek i wydawało się, że ten układ wytrwa do końca kadencji i sytuacja będzie kontrolowana przez duet Tadeuszów. Aziewicz dostał „w nagrodę” lukratywną posadę w radzie nadzorczej Portu Gdynia a skrzydło tzw. starej Platformy wygrało do zera wybory partyjne w Gdyni ze skrzydłem / kołem Gdynia gotowa na zmiany pod przewodnictwem Grzegorza Niewińskiego, którego mentorem politycznym jest Michał Pasieczny, burmistrz Rumi od 2019 r. Wydawało się, że gitara, że nic i nikt już nie przeszkodzi w rejsie zwycięzców po miejsca na liście wyborczej do parlamentu oraz rozliczne konfitury wynikające ze sprawowania władzy. I nagle…

Zygmunt Zmuda Trzebiatowski: miłosierdzie czy potępienie?

– Szemiot i Aziewicz popełnili mnóstwo błędów, ale najważniejszy to chyba brak wizualizacji. Byli pewni, mimo nielicznych, to prawda, głosów ostrzeżenia, że idą już tylko po swoje. Szemiot nie potrafił utrzymać na smyczy Piesiewicza i radnego Żynisa, który hejtował Tuska bez ograniczeń. Buńczuczne żądania dwóch miejsc na liście sejmowej, w tym jedno dla Aziewicza (jak nie Tadeusz, to jego syn Dominik) dla mnie przelały czarę – komentuje inny obserwator.

Potem już blitzkrieg, małe arcydzieło na pewno na skalę pomorskiej polityki. W skrócie: Geremek stawia na swoim, Kosiorek broni swego wice (rekomendowanego przez partnera koalicyjnego!), nadzwyczajna sesja Rady Miasta (musiała być nadzwyczajna, bo na zwyczajnej Szemiot nie zgodziłby się na odwołanie samego siebie) odwołuje Przewodniczącego, pożegnanie z T. Aziewiczem w Porcie (w sumie, zależy jak liczyć, przygoda trwała ze dwa miesiące) i D. Aziewiczem jako szefem Komisji Kultury. Po drodze detal, ale ważny, którego znaczenie ujawni się wkrótce: wystąpienie Arkadiusza Dzierżyńskiego z KORMiL-u. Ostatni akord może zacząć się już w poniedziałek.

30 listopada po raz drugi na agendzie posiedzenia Zarządu Regionu stanie sytuacja w Gdyni. Punkt jest ogólny, ale „wszyscy” wiedzą, o co chodzi. Po poprzednim posiedzeniu przedstawiciele obu frakcji dostali ultimatum – mają znaleźć kompromis, by uspokoić sytuację. Pytani w czwartek Tadeusz Szemiot i Grzegorz Niewiński poinformowali, że do porozumienia nie doszło. Podobnie jak nie doszło do oczyszczenia relacji KORMiL-u z prezydent Aleksandrą Kosiorek, co było zadaniem dla Szemiota.

Pomorze, Gdynia: Co powinniście wiedzieć o wyborach w Koalicji Obywatelskiej, ale nie mieliście kogo zapytać

Na Zarządzie Regionu ma być kworum i decyzje podjęte będą ważne. W tej chwili najbardziej prawdopodobną decyzją w sprawie Gdyni będzie rozwiązanie struktur partyjnych i ponowne wybory w powiecie. W okresie przejściowym będzie jeszcze komisarz, ale raczej krótko, bo Gdynia jest ważna dla KO, metropolii, województwa i Polski. Może to ostatnie trochę górnolotnie, ale do obrony w wielu punktach, które może kiedyś osobno.

– Damy sprawę do sądu, jak się tak stanie! – wykrzyknął emocjonalnie jeden ze starej Platformy.

To byłby już wielbłąd, po którym nie byłoby drogi powrotnej, choć i teraz jest ona dość mglista dla czynowników i akolitów Tadeuszów.

– Koalicja ma statut, który w takich sytuacjach przedstawia ścieżkę odwoławczą, ale wątpię, by w tej sytuacji była skuteczna. Zbyt wiele złego się zdarzyło, winnych nietrudno wskazać – poinformował jeden z członków KO.

Prawdopodobnym zwycięzcą nowych wyborów będzie frakcja Niewińskiego i Pasiecznego, bo na dzisiaj ma zdecydowanie więcej argumentów. Czy będzie kolejna rzeź czy zwycięzcy okażą się dobrymi strategami i zaproszą do współpracy przedstawicieli starej Platformy? Kiedyś w PO było wielu przedstawicieli elity gdyńskiej i warto z nimi mądrze porozmawiać, ale innym językiem niż wyborcze wycinki. Stara Platforma została skutecznie nakarmiona narracją o wrogim przejęciu gdyńskiej KO przez ludzi z Rumi. Nie podobają im się metody stosowane przez przeciwników, ale warto zaznaczyć, że sami zagrali w „no mercy” przy wyborach do powiatu.

Przed Grzegorzem Niewińskim i jego mentorem Michałem Pasiecznym spore wyzwanie, w którym mogą pomóc parlamentarzyści. Czy tak się stanie, dowiemy się już niedługo. Koalicja, Pomorze, metropolia, Polska potrzebują mocnej Gdyni, ale czy Gdynia i Gdynianie potrzebują Koalicji?