Obserwuję mediasferę oraz rozmawiam z wieloma osobami nt. Gdyni i odnoszę wrażenie, że nikt tak do końca nie uświadamia sobie wyjątkowości i doniosłości momentu, w którym znalazło się miasto z morza i marzeń. Z pewnością powstaną elaboraty, może nawet doktoraty i habilitacje zgłębiające temat, ale hic et nunc panuje chaos, choć jeszcze niedramatyczny.
Gdyński serwis wyborczy (felietony, wywiady)
Co się stało?
Formalnie wszyscy wiemy, ale poza tym mnóstwo pytań czeka na odpowiedź. Przede wszystkim nadal nie wiemy, kto za tym „stoi” – oczywiście z szacunkiem dla zwyciężczyni i jej consigliere Zygmunta Zmudy Trzebiatowskiego. Wiemy za to, że sukces przerósł oczekiwania i zwycięzcy nie mieli gabinetu cieni, który mógłby szybko objąć strategiczne stanowiska i zacząć naprawiać miasto, które jest w całości do naprawy. Nie znamy expose, planów, wizji.
Powyżej jeden z memów przechwyconych w mediasferze gdyńskiej.
Nie wiemy nawet, jak oceniać działania nowej władzy, bo właściwie tak niewiele się stało, by było coś oceniać. Nie wiem, czy Aleksandra Kosiorek ma osobowość na miarę 100-lecia, czy jej horyzonty, znajomości i krajowe oraz międzynarodowe obycie dają gwarancję szybkiego marszu Gdyni w kierunku formatu miasta europejskiego, otwartego, nowoczesnego. Nie zapominajmy też, że mandat Aleksandry Kosiorek nie jest b. mocny (głosowało na nią poniżej 30% uprawnionych).
Życzę nam wszystkim, by prezydentka okazała się osobowością na miarę czasu i wyzwań, na razie złośliwcy ją obśmiewają, zastanawiając się, gdzie jej najbliżej: do Renaty Beger, Beaty Szydło czy Ewy Kopacz? Najczęstszy przydomek to Fiona i na tym poprzestanę, bo dalej jest tylko mniej dowcipnie. Po prostu: pytań jest milion pięćset sto dziewięćset:
Nowa Gdynia
Nowe Jeruzalem nie powstanie, ale chciałoby się, by powstała Nowa Gdynia, bo sytuacja jest szczególna. Zwycięzcy stoją przed epokowym wyzwaniem stworzenia wyjątkowego formatu pod każdym względem. Przede wszystkim powinno się skończyć z miastem pogardy, jakim się stała Gdynia pod władzą Szczurka, Gucia i ekipy. Gdynianom należy się uczciwe rozliczenie władzy, choć występują obawy, że następcy są szachowani przez poprzedników („kwity”, teczki, sauny, panie, dziewczęta i takie tam). Oczekujemy nowych standardów i wzorców, którymi „jako pierwsze miasto w Polsce” (uśmiech) będziemy się szczerze i bez wstydu szczycić.
Nadzieja we władzy czy w opozycji?
Uwikłanie w starych układach części nowego obozu władzy może spowodować, że zmiany będą pozorne. Ot – kilka decyzji personalnych, kilka słitfoci na Facebooku i ogólne wrażenie pełni szczęśliwości i błogostanu. Czas pokaże, czy gra z Koalicją przyniesie na dłuższą metę korzyści czy niezwykle utrudni sprawowanie władzy. Możliwe, że ZZTop jest tak wybitnym graczem i jedynym rekinem w łowisku, że realizuje jakiś większy plan, który np. zostanie dopięty pod koniec roku (wybory w PO). Na razie większą nadzieję na zmiany pokładałbym w opozycji w radzie miasta i poza radą – będą z jednej strony patrzeć władzy na ręce jak nigdy w Gdyni, a z drugiej, mam nadzieję, będą inicjować i proponować zmiany. Przy okazji liczę na to, że skończy się tak popularne nie tylko w Gdyni kłusownictwo idei, czyli przywłaszczanie przez władzę pomysłów ngosów i obywateli. Bardzo bym chciał, by Gdynia nie kojarzyła mi się nadal z piosenką:
Nowa Gdynia, nowi gdynianie?
Każdy prezydent jest emanacją suwerena i dba o swój elektorat. Czy Gdynia będzie miała twarz Norbiego, Brzozowskiego, Zenka Martyniuka czy Maleńczuka, Świetlickiego albo Hani Rani? Czy ktoś otworzy wreszcie to miasto na nowoczesność i wpuści świeże powietrze tak dramatycznie reglamentowane przez ekipę Wojciecha Szczurka? Aleksandra Kosiorek ma pomysł na stworzenie z Katarzyną Figurą polskiego Hollywood (serio!), ale na razie bardziej przypomina mi to plan serialu „Ranczo”. A przecież jest wielu ludzi z otwartymi głowami i rzeczywistymi kompetencjami, odważnych, niebanalnych, którzy z przeróżnych względów nie pchają się do polityki, bo w wielu kręgach aktywność polityczna jest passe. Co innego wykorzystywać polityków, ale to temat na inną opowieść (uśmiech). By zaproponować współpracę indywidualnościom, trzeba mieć charakter i odwagę, czego życzę im, gdynianom i sobie (uśmiech).
Miesiące miodowe
Każdemu beniaminkowi należy się okres ochronny, dlatego Kosiorek i ZZTopowi należy dać czas na rozruch i poukładanie całości. „Rewolucjoniści” gdańscy obliczyli kiedyś, że do przejęcia realnej, decyzyjnej władzy w mieście trzeba ok. 140 osób/etatów, w Gdyni podobno jak byłoby z 80 to już styknie. Ławka Kosiorek i ZZTopa jest krótka jak występy naszych futbolistów na imprezach mistrzowskich, ale syndrom przyciągania przez władzę spowoduje, że jacyś ludzie się znajdą. Czym się będzie kierować duet rządzący ćwierćmilionowym miastem? Szczególnie, kiedy nie znamy wizji i strategii (nie mylić z „opowieściami” w ramach kampanii wyborczej)? 1 września powinien być cezurą kończąca miodowy okres. Jeśli do tego dnia nie będziemy mieć wszystkiego jak należy, będzie bardzo niedobrze dla Gdyni i najprościej: niepoważnie.
Co robić, czyli Gdynia 7.04
Wykorzystać szansę. Jeśli władza będzie się ociągać ze zmianami albo zmieniać tylko fasadę, nie czekać, tylko wziąć sprawy we własne ręce. Wykorzystać energię zanotowaną w pierwszej turze wyborów, edukować radnych i społeczeństwo nt. ich praw (tutaj b. liczę na Martynę Regent).
*Gdynia 7.04 to projekt Gazety Świętojańskiej, w ramach którego będziemy:
monitorować, komentować, informować, inspirować, edukować, rozmawiać, kreować, prowokować, bawić, zapraszać do współpracy i + ∞, by na końcu zaśpiewać (a co – nie można pomarzyć? uśmiech):
John Lennon-Power To The People