19 grudnia o 19:00 miała miejsce trzecia premiera Latającego Cyrku Idei.
Latający Cyrk Idei przyjechał po raz trzeci i znowu zaskoczył. W rezultacie Spotkania, bo tak twórcy nazywają swoje projekty, w których równie ważny jak premiera jest proces, powstał pełnoformatowy spektakl w obsadzie kilkunastu performerów z tańcem, performansem, wizualiami i… wspólnotowością. Wg zapowiedzi tematem spektaklu miała być próba opisania świata przedstawionego, który, o czym nie trzeba nikogo przekonywać, jest zaskakujący (pandemia, wojna, kryzys wartości, globalny niepokój), ale było coś więcej…
Tytuł jest nieprzypadkowy, bo spektakl ma nieść nadzieję, ale nie jest to nadzieja łatwa i bezrefleksyjna. Piotr Wyszomirski, reżyser i autor konceptu, chętnie informuje o swoich inspiracjach. „I Love the World” to rzecz formalnie inspirowana koncepcją teatru społecznego włoskiego twórcy Pippo Delbono i teatru dla życia (termin rozpropagowany w Polsce przez Lecha Śliwonika). Nazwa formacji także wpływa (Latający Cyrk Idei) nadal jest żywa i organizuje w dużym stopniu widowisko, bo ten spektakl jest tak mocno naszpikowany atrakcjami, że można mówić o nim jako o widowisku.
Choć spektakl składa się z kilkunastu scen pozornie ze sobą niepowiązanych, to po uważnym obejrzeniu i refleksji powstaje w odbiorcy spójny, choć daleki od przyzwyczajeń teatralnych i strefy komfortu obraz. Mimo złożoności i nieoczywistej kompozycji „I Love the World” to spektakl komunikatywny. W GAK Stacja Orunia potwierdziło się zapewnienie LCI, że ważnym składnikiem przedsięwzięcia będzie włączanie uczestników (odbiorców, widzów) – interaktywne współtworzenie przez nich spektaklu w czasie jego trwania w czasie rzeczywistym i po zakończeniu pokazu cechuje wszystkie propozycje LCI:
Nieoklaski i nieukłony po I Love the World
Dofinansowano ze środków Miasta Gdańska.#Gdanskbezplastiku
Spektakl realizowany zgodnie z założeniami programu „Gdańsk bez plastiku”