Projekt zrealizowany przez Scenę Lalkową imienia Jana Wilkowskiego w Kwidzynie w ramach zadania „Kultura – Interwencje 2021” organizowanego przez Narodowe Centrum Kultury. Była to propozycja adresowana do mieszkańców pomorskiego, głównie dzieci z niepełnosprawnością intelektualną lekką, umiarkowaną, znaczną oraz dzieci z autyzmem.
W projekcie wzięli udział członkowie i podopieczni: ze Środowiskowego Domu Samopomocy w Okrągłej Łące, dzieci z Przedszkola Integracyjnego w Kwidzynie oraz Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Barcicach, a także dzieci, młodzież z autyzmem wraz z wychowawcami ze Specjalnego Ośrodka Rewalidacyjno-Wychowawczego w Gdańsku.
W ramach działania pozwalającego na bezpośredni kontakt z teatrem dodane zostały interdyscyplinarne działania warsztatowe połączone z prezentacją spektaklu pt. „Porywacze Snów”. Oferta kulturalna była tak skonstruowana, by dać możliwość uczestnictwa w kulturze i sprowokować do emocjonalnych przeżyć bez względu na stopień rozwoju intelektualnego odbiorcy. Jak się okazało w trakcie realizacji, projekt przełamał wszelkie opory i lęki przed ekspresją, sprowokował do współdziałania w grupie. Wspomógł w rozwijaniu komunikacji niewerbalnej, koncentracji, spontaniczności. Sprowokował uczestników, by odczuli i doświadczyli radości poprzez bezpośredni kontakt z niezwykłą sztuką teatru lalek. Był jedną z niewielu propozycji kulturalnych, gdzie dzieci z niepełnosprawnością były traktowane na równi z innymi odbiorcami sztuki. Siedziały w pierwszym rzędzie, a nie jak to często bywa gdzieś z boku, by nikomu nie przeszkadzać w odbiorze sztuki.
Przygotowanie spektaklu dla widza, który jest nadwrażliwy na różne zewnętrzne i wewnętrzne bodźce, było nie lada wyzwaniem dla artystów i grupy. A założenie, by na lokalnym rynku kulturalnym pojawiało się więcej propozycji teatralnych dla grup często defaworyzowanych, udało się spełnić.
„Porywacze Snów” to przede wszystkim sztuka obrazu i dźwięku o ogromnym potencjale interpretacyjnym, przenosi widza w świat własnych wyobrażeń i odczuć. I staje się sztuką bez barier. Udowadnia, że profesjonalna propozycja uczestnictwa w kulturze daje możliwość rozwoju emocjonalnego, staje się przyczynkiem do zwerbalizowania uczuć. Daje możliwość przełamywania wszelkich oporów i lęków przed ekspresją, uczy współdziałania w grupie. Jest źródłem poszerzenia wiedzy sensorycznej, poznawczej, komunikacyjnej, manualnej. Rozwija wyobraźnię, koncentrację, spontaniczność.
