13 czerwca 2020 roku w wieku 90 lat odszedł z tego świata
ZYGFRYD KORPALSKI
artysta rzeźbiarz zasłużony dla odbudowy głównego miasta w Gdańsku
Ceremonia żałobna odbędzie się w piątek 19 czerwca 2020 roku, o godzinie 12:00 w kaplicy Cmentarza Witomińskiego – ul. Witomińska 76 w Gdyni.
Pochówek odbędzie się na cmentarzu Komunalnym w Gdyni Małym Kacku, przy ul. Spokojnej o godzinie 13:00.
Zygfryd Korpalski (ur. 24 kwietnia 1930 w Tczewie) – polski rzeźbiarz zamieszkały w Gdańsku. Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni-Orłowie ukończył w 1950 roku. Rozpoczął studia artystyczne w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku (od 1996 roku Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku) na Wydziale Rzeźby w pracowni profesora Stanisława Horno-Popławskiego. W latach 1952-1958 kontynuował studia w Akademii Sztuk Pięknych w Leningradzie (od roku 1991: Sankt Petersburg) u profesora Lisowa, gdzie uzyskał dyplom w 1958 roku. Uprawia rzeźbę: pomnikową, płaskorzeźbę i medalierstwo.
więcej na stronie: https://www.wikiwand.com/pl/Zygfryd_Korpalski
Na tyłach Zespołu Szkół Łączności oraz gmachu Poczty Polskiej w Gdańsku ujrzysz wysoki ceglany mur, wyraźnie nadgryziony zębem czasu. Jego historia sięga XVII wieku. Został wybudowany w 1629 roku jako mur otaczający budynek tak zwanego „Domu Poprawy”. W dawnym Gdańsku była to instytucja publiczna trudniąca się działalnością społeczną dla osób z marginesu. Był to wyraz dość nowoczesnego, jak na owe czasy, sposobu myślenia, a wynikającego z ewangelickiej etyki pracy. Do zakładu kierowano przymusowo włóczęgów, żebraków, drobnych przestępców, a także krnąbrną młodzież, gdzie zapewniano im schronienie oraz przyuczenie do pożytecznego zawodu. W dwudziestoleciu międzywojennym, na terenie gdzie niegdyś znajdował się historyczny „Dom Poprawczy”, zaczął funkcjonować główny polski urząd pocztowy w Wolnym Mieście Gdańsku. To tutaj też pierwszego września 1939 roku nastąpiło pierwsze, obok Westerplatte, uderzenie nazistowskich Niemiec na Państwo Polskie. Polscy pocztowcy bronili się bohatersko przez przeszło 15 godzin. Gdy w końcu skapitulowali zostali przez hitlerowców przyparci do ściany zabytkowego muru i rozbrojeni. Moment ten został uchwycony na słynnej fotografii. Większość Polaków, którym nie udało się uciec, zostało następnie przez Niemców rozstrzelanych. Dziś pamiątką po tych tragicznych wydarzeniach jest umieszczone na licu muru epitafium ku czci bohaterskich Obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku. Miejsce to wypada odwiedzić będąc w Gdańsku. za: https://audioguidegdansk.pl/mur-przy-poczcie-polskiej/
Udział w wystawach i konkursach krajowych i zagranicznych (Czechosłowacja, NRD, RFN, Norwegia, Bułgaria, ZSRR) od roku 1962, m.in.:
- w konkursie na „Medal XXV-lecia Wyzwolenia Gdańska” – II nagroda i realizacja
- na pomnik „Chana Asparucha” w Bułgarii – (zakup części projektu)
- na medal „Lenin i Jego Idea” – III nagroda (zakup przez Muzeum Lenina w Warszawie)
- na pomnik Józefa Wybickiego w Kościerzynie – wyróżnienie
- w wystawie „Rzeźba i Kwiaty”, Berlin – nagroda (zakup rzeźby pt. „On i Ona”)
- „Ogólnopolska Wystawa Rzeźby w XXX-lecie PRL”, Sopot – nagroda (medal za pracę „Ewolucja”)
Ważniejsze realizacje:
- tablica poświęcona „Bojownikom o Polskość Warmii i Mazur” – Zamek Kapituły Warmińskiej w Olsztynie
- popiersie Stanisława Staszica, Kwidzyn, 1963 r.
- “Rodzina- kompozycja”, Jastrzębia Góra, 1965 r.
- “Ławica – kompozycja”, Gdańsk, 1967 r.
- „Pomnik Walczących o Polskość Ziemi Złotowskiej” – Zakrzewo (praca zbiorowa), 1968 r.
- tablica upamiętniająca „Walkę Marynarzy PMH w II wojnie światowej” – gmach PLO w Gdyni, 1970 r.
- pomnik „Leśnika” – koło Kościerzyny, 1971 r.
- upamiętnienie przełamania „Wału Pomorskiego” – akcenty rzeźbiarskie w wielu miejscowościach
- Urna Mjr. Henryka Sucharskiego, Gdańsk – Westerplatte, 1971 r.
- “Symfonia Bałtyku” Wyżne Rużbachy, Słowacja, 1972 r.
- “Kształtowanie – Narodziny Wenus”, Park Oliwski w Gdańsku, 1976 r.
- popiersie Aleksandra Majkowskiego, Kartuzy, 1977 r.
- Epitafium poświęcone obrońcom Poczty Polskiej w Gdańsku, współautor, Gdańsk,1979 r.
- “Ewolucja” plener Hoyersverda, NRD, 1985 r.
- “Tide – przypływ, odpływ”, Brema, RFN, 1986 r.
- tablica w hołdzie ziemi Dżamnagarskiej, Balaczadi, Indie, 1987 r.
- Cmentarz Nieistniejących Cmentarzy Gdańsk, ul. 3 Maja, realizacja 2002 r. Zespół autorski: Hanna Klementowska, Jacek Krenz, współpraca: Katarzyna Bogucka-Krenz, Michał Krenz, Andrzej Wójcicki, rzeźbiarze: Zygfryd Korpalski, Witold Głuchowski
- popiersie Stefana Michalaka, założyciela Akademii Medycznej w Gdańsku, Gdańsk, 2006 r.
- popiersie kapitana Karola Olgierda Borchardta, Muzeum Miasta Gdyni, Gdynia, 2012 r.
- prace rekonstrukcyjne i rzeźbiarskie na Głównym i Starym Mieście w Gdańsku, m.in.:
– Koń na Domu Harcerza,
– liczne portale i elementy rzeźbiarskie na:
– ul. Św. Ducha,
– ul. Długiej i Długim Targu (Pelikan),
– ul. Mariackiej (przedproża, Putta, rzygacze)
– ul. Chlebnickiej i Piwnej (przedproża i wszytkie rzygacze)
– ul. Stągiewnej (herby gdańskie na baszcie „Stągwie Mleczne”, rzeźby wieńczące portale spichlerzy „Mleczarka” i „Kosiarz”, portret płaskorzeźba na komienicy banku pocztowego, liternictwo)
Został wyróżniony honorową odznaką Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa Koszalina i Gdańska oraz medalami „Zasłużony Ziemi Gdańskiej” i Zasłużony Działacz Kultury. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków.
Materiał nadesłany
