“2021: Odyseja Lemowska” – projekt Teatru Gdynia Główna w przestrzeni miejskiej.
Teatr Gdynia Główna zaprosił widzów w nieoczywistą podróż w czasie i przestrzeni, czyli do obejrzenia czterech przedstawień, które powstały na podstawie prozy Stanisława Lema – słynnego polskiego pisarza i futurologa. Wszystkie spektakle miały swoje premiery na teatralnej scenie, ale w czasie wakacji zostały zaprezentowane w przestrzeni miejskiej – tym razem na placu przy Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 3 w Gdyni Dąbrowie. Kolejne odsłony gdyńskiego Kongresu Futurologicznego odbędą się jeszcze w trzy wakacyjne weekendy w innych dzielnicach (Działki Leśne, Śródmieście, Wiczlino), a udział w nich jest bezpłatny. Będzie więc okazja, aby dołączyć do grona uczestników wykładów o przyszłości, przeszłości i teraźniejszości.
2021: Odyseja Lemowska w Gdyni:
24 – 25 lipca 2021 godz. 19:00, Szkoła Podstawowa nr 26, ul. Tatrzańska 40, Działki Leśne
23-24 sierpnia 2021 godz. 18:00, schody Gdyńskiego Centrum Filmowego, Plac Grunwaldzki 2, Śródmieście
18-19 września 2021 godz. 18:00,, Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 8, ul. Wiczlińska 50, Wiczlino
Cztery adaptacje prozy Lema zostały przedstawione w czasie dwóch wieczorów, po dwie każdego dnia. Jako pierwszy zobaczyliśmy spektakl „Kongres futurologiczny” w reżyserii Idy Bocian. Spotkanie futurologów to dyskusja o przyszłości, ale tej nie ma bez przeszłości i teraźniejszości. Jak jednak realnie ocenić rzeczywistość, kiedy nie wiemy, co jest prawdą, a co jedynie wytworem naszej wyobraźni kształtowanej przez środki psychemiczne? Ilion Tichy (Marek Kościółek) – jeden z prelegentów kongresu skupiającego się na problemach przeludnienia i katastrofy demograficznej, wyruszył w pełną halucynacji i narkotycznych wizji podróż, aż dzięki ocykanowi udało mu się zedrzeć zasłony iluzji. Ale czy to, co zobaczył, jest prawdą, czy kolejną ułudą? Która rzeczywistość jest prawdziwa? A może lepiej nie szukać realności i zadowolić się poczuciem szczęścia, choć jedynie sztucznie wywołanego? Może nie warto szukać prawdy? A może lepiej zastanowić się czym sami zasłaniamy rozpadającą się rzeczywistość niszczejącego świata.
Kolejne przedstawienie „Czy Pan istnieje, Panie Johns?” wyreżyserowała Ewa Ignaczak, która jest autorką adaptacji i wszystkich scenariuszy prezentowanych spektakli. Tym razem widzowie trafili wprost na salę sądową, gdzie prawnicy (Ida Bocian i Filip Wójcik) poszukują istoty człowieczeństwa. Producent protezy żąda od kierowcy rajdowego Mr. Johnsa zwrotu wszystkich sztucznych elementów jego ciała, którymi zastąpiono fragmenty uszkodzone w wypadkach, bowiem ani jedna część nie jest w nim naturalna, zatem nie jest już człowiekiem, a zbiorem nowoczesnych mechanizmów. A skoro właściciel nie istnieje, to protezy powinny wrócić do wytwórcy, szczególnie, że płatność za nie nie została w pełni zrealizowana. Przebieg procesu jest burzliwy i zaskakujący. Czy można ustalić zawartość człowieka w człowieku? Czy posiadanie implantu zębowego lub sztucznego stawu kolanowego powoduje, że nie jesteśmy w pełni człowiekiem? Kiedy kończy się człowieczeństwo? Nie na wszystkie pytania otrzymamy odpowiedź na teatralnej sali sądowej, ale możemy próbować odpowiedzieć na nie samodzielnie, bo to niewątpliwie interesujące problemy.
Drugi dzień spotkań z twórczością Stanisława Lema rozpoczął spektakl „Teohiphip” według „Podróży 20” z „Dzienników gwiazdowych” w reżyserii Grzegorza Kujawińskiego. Tym razem uczestnicy Ósmego Światowego Kongresu Futurologicznego stali się świadkami podsumowania programu TEOHIPHIP, czyli Telechronicznej Optymalizacji Historii Powszechnej Hyperputerem. Widzowie wyruszyli wraz z naukowcami w podróż przez historię świata, obserwując porażki tego projektu i jeszcze bardziej tragiczne skutki prób ich naprawiania. Wreszcie dowiedzieliśmy się, czemu świat jest taki, jaki jest, a nawet czemu wyginęły dinozaury. Próby znalezienia winnych i ich ukarania nie przyniosły spodziewanych korzyści. Pewnych rzeczy nie da się naprawić, a czasem takie próby przynoszą jeszcze gorsze skutki. Może jednak człowiek nie powinien bawić się w Boga?…
Na zakończenie zaprezentowany został spektakl „Maska” w reżyserii Ewy Ignaczak. Największe wydarzenie kongresu – prezentacja zrekonstruowanego androida, u którego pierwszy raz w historii pojawiła się sztuczna inteligencja. Prelegent (Jacek Panek) zaprosił widzów na spotkanie z „Maszą” (Małgorzata Polakowska), która przedstawiła opowieść o sobie, o budzeniu się w niej świadomości i uczuć. Odkrywa istotę człowieczeństwa i podejmuje się oceny autorytarności władzy, wolności i ograniczeń. Tym razem to android zabrał głos w temacie bycia człowiekiem.
Świadomość androida. O „Masce” w Teatrze Gdynia Główna
Wszystkie spektakle poruszyły niezwykle ważne pytania na temat człowieczeństwa. Słowa Stanisława Lema okazują się niezwykle aktualne. Być może dzieje się tak, ponieważ przyszłość z jego utworów to już nasza teraźniejszość…
Przedstawienia zostały bardzo dobrze przyjęte przez licznie zgromadzoną publiczność w każdym wieku. Widzowie żywo reagowali na to, co działo się na scenie. Aktywnie uczestniczyli także w spektaklu, bo jak często w Teatrze Gdynia Główna bywa, interakcji nie brakowało. Pozostaje zatem zachęcić do spotkania z Lemem w Gdyni.
„Kongres futurologiczny” Stanisław Lem. Scenariusz i reżyseria: Ewa Ignaczak. Występują: Marek Kościółek, Bartłomiej Sudak, Krystian Wieczyński. „Czy Pan istnieje, Panie Johns?” Stanisław Lem. Scenariusz: Ewa Ignaczak. Reżyseria: Ida Bocian. Występują: Ida Bocian, Filip Wójcik. 17 lipca 2021, czas trwania: 90 minut i 60 minut (jedna przerwa między spektaklami).
„Teohiphip” wg „Podróży 20” z „Dzienników gwiazdowych” Stanisława Lema. Scenariusz: Ewa Ignaczak. Reżyseria: Grzegorz Kujawiński. Występują: Marek Kościółek, Bartłomiej Sudak, Krystian Wieczyński. „Maska” Stanisław Lem. Adaptacja i reżyseria: Ewa Ignaczak. Występują: Małgorzata Polakowska, Jacek Panek. 18 lipca 2021, czas trwania: 60 minut i 70 minut (jedna przerwa między spektaklami).
