Jedno z największych wydarzeń lata w Sopocie.
Długa była droga artysty do jego arcydzieła…
„Zbrodnia i kara”, to swoistego rodzaju zanurzenie się w mroku ludzkiej duszy. To nie jest zwykła sztuka, to bolesne wyznanie…„
Korzenie „Zbrodni i kary” sięgają początku lat pięćdziesiątych. Obraz głównego bohatera dojrzewał w duszy pisarza około piętnastu lat, a sam zamysł utworu – określanego przez pisarza jako powieść-spowiedź – narodził się podczas katorgi. Dostojewski pragnął przelać w nią własne doświadczenia, rozterki i „całą swoją krew”, wierząc, że to dzieło ugruntuje jego sławę.
Powieść-spowiedź. Arcydzieło, które do dziś nie daje spokoju.
„Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego to przejmujące zanurzenie w mroku ludzkiej duszy, opowieść o ideach, które wymykają się spod kontroli, i o człowieku próbującym przekroczyć granice własnego sumienia.
Spektakl prowadzi widza przez duszne zaułki Petersburga, klaustrofobiczne wnętrza i świat ludzi przytłoczonych biedą, samotnością oraz własnymi obsesjami. Atmosfera gęstnieje z każdą sceną, a napięcie budowane jest nie tylko przez wydarzenia, ale przede wszystkim przez psychologiczne starcie bohaterów i nieustanną walkę między rozumem a emocjami.
Adaptacja Andrzeja Wajdy mistrzowsko łączy filozoficzną spowiedź z kryminalnym niepokojem. Zderza przeciwieństwa, prowadzi bohaterów przez moralne labirynty i stawia pytania, od których nie sposób uciec: gdzie kończy się idea, a zaczyna zbrodnia? Czy człowiek naprawdę może stanąć ponad prawem, własnym lękiem i własnym sumieniem?
Sceniczna wersja wydobywa z powieści to, co najbardziej niepokojące i współczesne – samotność jednostki, pychę intelektu oraz pragnienie ocalenia. Mrok i wielowymiarowe relacje między bohaterami tworzą spektakl pełen emocjonalnego napięcia i nieustannego poczucia zagrożenia.
To teatr intensywny, duszny i hipnotyzujący. Sceny między bohaterami przypominają intelektualny pojedynek, od którego trudno oderwać wzrok, a każda kolejna chwila coraz mocniej wciąga widza w świat Dostojewskiego.
„Zbrodnia i kara” wciąż pozostaje dziełem boleśnie aktualnym – i właśnie dlatego nadal wbija w fotel!
Premiera spektaklu odbyła się 6 marca 2026 w 100. rocznicę urodzin Andrzeja Wajdy w Teatrze im. Aleksandra Sewruka w Elblągu
- Scenariusz na podstawie adaptacji Andrzeja Wajdy
- Przekład: Czesław Jastrzębiec-Kozłowski
Obsada:
- Rodion Romanowicz Raskolnikow: Grzegorz Zinkiewicz
- Porfiry Pietrowicz: Artur Hauke
- Sonia Marmieładow: Marta Piętka
- Razumichin: Filip Warot
- Koch: Marcin Tomasik
- Mikołka: Dominik Bloch
- Mieszczanin: Mikołaj Ostrowski
Realizatorzy:
- Reżyseria, scenografia, kostiumy: André Hübner-Ochodlo
- Muzyka: Adam Żuchowski
- Asystent reżysera: Filip Warot
- Nadzór tekstowo-językowy: Jolanta Nidzgorska
fot. Martyna Niećko
