Jedna z ważniejszych wystaw w tym roku. Estetyka Baduciao bazuje na prostych skojarzeniach, jest bardzo, może dla niektórych nawet za bardzo, jednoznaczna. To cecha charakteryzująca współczesną sztukę chińską, co powoduje, że jej ocena jest różna. Nie można jednak odmówić dziełom Baduciao „siły rażenia”, jego prace to krzyk protestu, który nie pozostawia obojętnym i potwierdza najgorsze przeczucia na temat Państwa Środka.
O twórczości chińskiego artysty–dysydenta–aktywisty Badiucao po raz pierwszy zrobiło się głośno w mediach społecznościowych, gdzie przesłanie jego sztuki szybko odbiło się echem. Jego uderzająco trafne grafiki i ilustracje, które często ironicznie przywołują wizualny język komunistycznej propagandy, wyrażają krytykę różnych form ideologicznej kontroli, sprawowanej przez władzę polityczną w Chinach i innych częściach świata.
Internetowa twórczość Badiucao, która często przybierała formę kampanii partycypacyjnych, projektów badawczych lub wezwań do działania, idzie w parze z jego twórczością offline, w tym malarstwem, rysunkami oraz instalacjami wizualnymi i dźwiękowymi prezentowanymi na wystawie Chiny. Opowieść prawdziwa.
Angielski tytuł wystawy nawiązuje do publicznej strategii chińskiej dyplomacji. Sformułowanie wprowadzone przez przewodniczącego Chińskiej Republiki Ludowej Xi Jinpinga w pierwszym roku jego rządów, w sierpniu 2013 roku, stało się zachętą dla państwowych mediów partyjnych, a nawet podmiotów quasi–prywatnych, do promowania oficjalnych chińskich poglądów i opinii, a tym samym wzmacniania międzynarodowych wpływów Chin.
Sztuka protestu Badiucao opowiada inną historię. Jest to opowieść o ciągłym łamaniu praw człowieka, manipulowaniu pamięcią historyczną na temat wydarzeń na placu Tiananmen w 1989 roku, cenzurze nałożonej na obywateli Chin podczas pandemii Covid–19, przymusowej asymilacji kulturowej Ujgurów, protestach mieszkańców Hongkongu przeciwko polityce rządu czy niepokojących relacjach między Chinami a Rosją w kontekście jej inwazji na Ukrainę.
Jednocześnie wystawa jest hołdem dla wszystkich, którzy podobnie jak sam Badiucao poczuli, że ich obowiązkiem jest przeciwstawić się niesprawiedliwości. Tych, którzy mimo wielkiego ryzyka mieli odwagę zabrać głos i opowiedzieć własną historię.
Postscriptum: Pierwsza indywidualna wystawa Badiucao, która miała odbyć się w Hongkongu w 2018 roku, została odwołana w ostatniej chwili z powodu gróźb pod adresem artysty i jego rodziny. Ostatecznie otwarto ją w Fondazione Brescia Musei we Włoszech jesienią 2021 roku. Kilka dni przed otwarciem chiński rząd zwrócił się do burmistrza miasta z prośbą o odwołanie wystawy. Wiosną 2023 roku, na kilka dni przed otwarciem wystawy Badiucao w Pradze podobne naciski wywierano na Centrum Sztuki Współczesnej DOX.
Info za stroną: https://u-jazdowski.pl/program/wystawy/chiny-opowiesc-prawdziwa?tid=t_content