Wernisaż przekrojowej wystawy prac bohatera wydarzenia, koncerty, perfo i wspominki – to oficjalne składniki wydarzenia towarzysko-artystycznego, jakim było bez wątpienia pożegnanie Józia – dla żegnających, Józefa Czerniawskiego – dla pozostałych.
Czołowy przedstawiciel powoli kurczącej się bohemy sopockiej przełomu tysiącleci był postacią niepoślednią i nie dziwi szybkie oraz konkretne uhonorowanie.
Najbliżsi Sfinksowcy pożegnali go 16 października w Myśliborzu, a już 11 listopada odbył się złożony gig, homage albo tribute jak kto woli. Do końca roku ma wyjść album podsumowujący 30 lat oryginalnej formacji towarzysko-artystyczno-kulturowej, jaką jest bez wątpienia Sfinks. Będzie okazja na bliższe przyjrzenie się temu uroczemu fermentowi z albumem w ręku (dołóż swoją cegiełkę do wydania tutaj), ale bez specjalnej wazeliny wypada donieść, że to najsmakowitszy zestaw dań, jaki serwowano w tym zakątku przez wiele lat i z pewnością gdyby Antoni Bourdain dostał zaproszenie, wybrałby się w te pędy z ekipą i uwiecznił kolorowych szaleńców z kurortu. Tak, właśnie poczucie smaku to kluczowy marker wyróżniający formację.
Zaczęło się od otwarcia wystawy „Przygoda z kolorem”, mowę popełnił Robert Florczak. Prace uzupełnia wspominkowy film:
Po 10 latach przerwy wystąpił legendarny zespół Biafro. Charyzmatyczny wokalista, prywatnie najbardziej zasłużony dla Polski Nigeryjczyk zaraz po Emanuelu Olisadebe, zawodowo dyrektor Nadbałtyckiego Centrum Kultury, zaczął niczym James Brown, potem leciał jak Youssou N’Dour. Na scenie m.in. Jacek Staniszewski – artysta wszechstronny i najpłodniejszy twórca plakatów na polskim Facebooku na gitarze oraz Ciemny Trójkąt po lewej: lekko widoczny Ireneusz „Irek” Wojtczak, słabo widoczny, ale wzruszający obecnością Przemek Dyakowski i absolutnie już niewidoczny Leszek Możdżer. Oświetlenie w Sfinksie jest zdecydowanie unikatowe, niekoniecznie godne naśladowania:
Jacek Staniszewski został na scenie z Chlupotem Mózgu i przygrywał Krzysztofowi „Leonowi” Dziemaszkiewiczowi. Perfo Leona to bajadera wyobraźni i nietypowy wyraz fascynacji amerykańskim kinem akcji, w którym taśma klejąca odgrywa główną rolę. Leon podczas zakupów w Castoramie kolorowo uzupełnił zestaw taśm, dokupił w internecie świecącego węża, który może spokojnie wykorzystać podczas imprez choinkowych. Absolutnie nic nowego, ale fajnie:
Koncerty zamknęli nieustraszeni bębniarze z Ikenga Drummers.
Choć tego wieczoru średnia wieku na scenie zbliżała się do wieku emerytalnego, weterani wytrzymali kondycyjnie i generalnie podołali. Spotkanie miało charakter towarzyski i z pewnością cele zostały osiągnięte: pożegnanie przyjaciela było godne i po prostu, z braku bardziej adekwatnych określeń, wzruszające. 11 listopada w Sopocie był sfinksowy (uśmiech).
Pożegnanie Józia Czerniawskiego, Sfinks, 11 listopada 2021 r.
