28 czerwca to dla Opery Bałtyckiej data szczególna. Tego dnia, w 1950 roku, miała miejsce premiera Eugeniusza Oniegina Piotra Czajkowskiego w reżyserii Wiktora Brégy, pod kierownictwem muzycznym Zygmunta Latoszewskiego. To jednocześnie data, którą uznaje się za początek istnienia Opery Bałtyckiej w Gdańsku.
W tym roku zatem Opera Bałtycka obchodzi swój jubileusz 70-lecia. Niestety przypada on w trudnym dla wszystkich czasie, co uniemożliwia uświetnienie w należyty sposób czerwcowej rocznicy. Sytuacja na szczęście się zmienia, a my przygotowujemy się na kolejne spotkania z naszą publicznością. Od drugiej połowy sierpnia do końca grudnia zaplanowaliśmy szereg spektakli i wydarzeń muzycznych, jak premiery oper Wehikuł czasu Francesco Bottigliero, Fidelio Ludwiga van Beethovena czy cykl koncertów Wtorki na fali. W kontekście roku jubileuszowego to jednak listopadowa premiera zasługuje na szczególną uwagę.
Będzie to wyjątkowy wieczór, na który złożą się trzy tytuły, gwarantujące widzom
pełną przeżyć wędrówkę przez muzyczne estetyki i tematy. Od starotestamentowej historii o Judycie, poprzez na wskroś pogańskie Święto wiosny, kończąc na nowotestamentowej przypowieści o synu marnotrawnym – muzyka Honeggera, Strawińskiego i Debussy’ego do literackich pierwowzorów wnoszą nutę niepokoju, jednocześnie uwypuklając niejednoznaczność ich problematyki. Takie zestawienie tytułów pozwoli również pokazać kunszt artystyczny wszystkich zespołów Opery Bałtyckiej podczas jednego wieczoru.
Za stronę muzyczną całego wieczoru odpowiada maestro José Maria Florêncio,
reżyserem operowych jednoaktówek Judyty i Syna marnotrawnego jest
Romuald Wicza-Pokojski, choreografię do Święta wiosny przygotowuje natomiast
Ewa Wycichowska.
Z okazji jubileuszu chcielibyśmy również stworzyć wspólnie z naszymi widzami internetowy Leksykon Opery Bałtyckiej. 70 lat to bowiem nie tylko tysiące spektakli, koncertów i innych wydarzeń muzycznych, ale również miliony widzów i jeszcze więcej emocji, wzruszeń, wspomnień. Często podczas rozmowy z naszymi widzami okazuje się, że mają oni do opowiedzenia piękne operowe historie, a nierzadko też są posiadaczami unikatowych zdjęć, autografów artystów występujących lata temu na naszej scenie czy innych pamiątek związanych z Operą Bałtycką. Chcielibyśmy zebrać ich jak najwięcej! Dlatego też zachęcamy do dzielenia się wspomnieniami, anegdotami, zdjęciami, pamiątkami związanymi z Operą Bałtycką i osobami współpracującymi z nią przez te wszystkie lata. Będziemy je publikować na naszej stronie, a najciekawsze z nich być może trafią nawet do publikacji przygotowywanej z okazji 70-lecia Opery. Wspomnienia, zdjęcia, pamiątki można wysłać mailem ([email protected]), pocztą (Opera Bałtycka, al. Zwycięstwa 15, 80-219 Gdańsk, koniecznie z dopiskiem 70 lat Opery) lub przynieść je osobiście (tu prosimy o wcześniejszy kontakt telefoniczny: 58 763 49 12 w. 336). Czekamy do końca sierpnia 2020.
Materiał nadesłany
Historia Opery Bałtyckiej w Gdańsku sięga XVI wieku. Pomorze, a więc i Gdańsk, od zawsze było kolebką kultury i nowatorskich inwestycji. To tutaj, dzięki szlakowi kupieckiemu, mieszkańcy otrzymywali najświeższe informacje i poznawali kulturę europejską. Za tymi doświadczeniami poszła chęć stworzenia własnego miejsca będącego świątynią kultury. Pierwotnie zjeżdżały do nas jedynie grupy teatralne czy baletowe w ramach gościnnych występów, jednak do wybudowania opery było już coraz bliżej. Pierwsze występy zainaugurowała Opera Leśna w Sopocie (1909). Jednak już niespełna pół dekady później powołane zostało Studio Muzyczno-Dramatyczne (1949), przekształcone później w Studio Operowe. Pierwszą premierą i zarazem początkiem historii Opery Bałtyckiej, był Eugeniusz Oniegin Piotra Czajkowskiego, wystawiony 28 czerwca 1950 roku. To był początek dynamicznej działalności artystycznej opery. Połączenie Studia Operowego i Orkiestry Filharmonicznej w Państwową Operę i Filharmonię Bałtycką wyznaczyły tempo artystycznego rozwoju instytucji. Repertuar konstruowany był za każdym razem tak, by zaspokajać artystyczne potrzeby publiczności, jednocześnie w nowatorski sposób kreując jej gusta. Wielkie miłości, liczne uniesienia, pełna wdzięku, ale i brawury muzyka nie opuszczały sal opery. W 1994 r. podjęto decyzję o rozdzieleniu dwóch instytucji, które mimo doskonałej współpracy, miały jednak inne wizje swojej przyszłości oraz inne wymagania repertuarowe. Opera Bałtycka, która z Państwowej stała się Operą Bałtycką w Gdańsku w 2012 r., od zawsze doceniała miejsce, w którym przypadło jej prezentować dzieła. Z tej silnej więzi zrodził się cykl Opera Gedanensis, w ramach którego powstały współczesne, szeroko komentowane i doceniane dzieła, nierozerwalnie związane z Gdańskiem i Pomorzem. Zagraniczne wyjazdy do Chin, Francji czy Bułgarii pozwalają artystom prezentować swój talent na najbardziej cenionych deskach teatralnych świata, tym samym wyznaczając nowy europejski szlak – nie kupiecki tym razem, a artystyczny, na najwyższym poziomie. Więcej o historii znajdziesz na stronie internetowej Opery Bałtyckiej w Gdańsku
Materiał nadesłany
