Kolejna, ciekawa wystawa w Luzinie.
Od 16 stycznia do 16 lutego można oglądać rzeźby Marka Malottkiego, młodego artysty z Luzina. Student V roku gdańskiej ASP dał się poznać już z dobrej strony wcześniej, choćby w Luzinie na wystawie zbiorowej w 2020 r. (Nowa nadzieja: Co wy wiecie o kulturze luzińskiej?). Tegoroczny ogląd potwierdza rozwój młodego artysty, co należy koniecznie sprawdzić naocznie (zapowiedź wystawy).
Najciekawsza praca to „Akt rozkładany”:
Więcej zdjęć z wystawy: 16.01-16.02 Marek Malottki, Rzeźba @ Sala Gminnego Ośrodka Kultury w Galerii Luzino
Wystawa jest eklektyczna, młody artysta poszukuje własnej ścieżki, co zrozumiałe na tym etapie rozwoju. Dokąd dojdzie Malottki? Czy i kiedy znajdzie i utrwali swój styl? Czas oczywiście pokaże, a na razie poprosiliśmy artystę o kilka słów o sobie i o pracach wyeksponowanych na pierwszej indywidualnej wystawie.
O pracach zaprezentowanych na wystawie w Luzinie
– Prace powstały w latach 2021-2022. Najnowsza praca, „jaki jest koń, każdy widzi” została wypalona zaledwie miesiąc przed wystawą. Każda praca jest z tworzywa ceramicznego (niektóre mają konstrukcję stalowe), budowana z gliny, a następnie wypalana w piecu ceramicznym. Rzeźby są wykonane w różnych technikach wypału: redukcja drewnem w piecu elektrycznym, western style raku, naked raku, fuming, balkan raku, saggar, wypał w dole ziemnym, wypał w piecu opalanym drewnem Anagama. Większość z wymienionych technik to alternatywne formy wypału, których miałem okazję nauczyć się na studiach, plenerach i sympozjach.
Poszukiwania tematu i formy
– Na wystawie pojawiło się parę wątków, które powstawały symultanicznie. Oczywiście cały czas poszukuję swojej drogi, jednak nie lubię zamykać się na jeden wątek. Jeżeli coś mnie zainspiruje, często jest to jakaś błaha bądź abstrakcyjna rzecz, to staram się przełożyć moje przemyślenia na formę. Np. „Akt rozkładany” jest zainspirowany kamienną XV-wieczną figurą, która była w kawałkach i została ponownie sklejona w jedną całość. Wielu elementów brakowało. Ten sam zabieg zastosowałem w swojej rzeźbie. Poskładałem ją z kawałków w jedną całość, dzięki czemu praca nabrała nowych wartości i mam nadzieję, że skłania do własnych refleksji i przemyśleń. Cykl „Ruiny” jest inspirowany ruinami kościoła neogotyckiego w Jałówce, który miałem okazję przypadkiem zobaczyć, zachwyciło mnie piękno destruktu. Ruiny stały się prawdziwym pomnikiem przeróżnych form, kształtów i wzajemnych relacji.
Temat figuracji jest mi szczególnie bliski, uwielbiam rzeźbić portrety i myślę, że będzie jeszcze kontynuowany. Staram się, by portret przypominał daną osobę zarówno z wyglądu, jak i charakteru. Moim małym marzeniem jest wykonanie pomnika w przestrzeni publicznej. Mówiąc krótko: jestem obserwatorem. Jeżeli coś przykuje moją uwagę, to przekładam to na rzeźbę i na pewno będę poruszać wiele wątków w przyszłości.
Co dalej?
– Obecnie jestem na ostatnim roku studiów na kierunku Rzeźba na ASP w Gdańsku. Pracuję nad pracą dyplomową. Aneks ze specjalności „Ceramika” jest dalszą odpowiedzią na cykl „Ruiny”. Praca pisemna będzie skupiać się na przypadku jako procesie twórczym. Natomiast praca główna jest jeszcze na wczesnym etapie projektowania, więc sam nie wiem, jak do końca będzie wyglądać.
Marek Malottki (urodzony 14.02.1998 w Wejherowie), absolwent Zespołu Szkół Plastycznych w Gdyni Orłowie. Laureat Ogólnopolskiego Przeglądu Szkół Plastycznych, na którym otrzymał indeks na uczelnię wyższą. Obecnie student V roku na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, kierunek Rzeźba. Tworzy i pracuje w Pierwszej Pracowni Dyplomowej Profesora Mariusza Białeckiego oraz w pracowni Ceramiki dr hab. Katarzyny Jóźwiak-Moskal. Uczestnik wielu plenerów i sympozjów o randze międzynarodowej i ogólnopolskiej. Na swoim koncie ma ponad 25 wystaw zbiorowych w kraju i za granicą, a także realizacje w przestrzeniach publicznych i jednostkach kultury. Laureat Stypendium Rektora ASP w Gdańsku w latach 2020/21, 2021/22, 2022/23. Laureat Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2022/23.