Wieloryb the globe / Teatr Łaźnia Nowa

Informacja Teatru Łaźnia Nowa

Zapraszamy na czwarty pokaz Łaźni Nowej ONLINE. Tym razem „Wieloryb the globe” w reżyserii Evy Rysovej.

Spektakl wyświetlimy we wtorek, 14.04, o godz. 20:00 na facebook.com/laznianowa oraz youtube.com/LazniaNowa

Kliknij „OTRZYMAJ PRZYPOMNIENIE”, żeby nie przeoczyć spektaklu:
NA FB: https://cutt.ly/ct1FZHJ
NA YT: https://www.youtube.com/watch?v=3YkxEED-mZc

——
Krzysztof Globisz jako tytułowy WIELORYB – wielki płetwal wyrzucony na brzeg oceanu. Zuzanna Skolias i Marta Ledwoń jako działaczki Greenpeace’u, które próbują go ratować, polewają go wodą i śpiewają mu piosenki. Ale kto tu komu i w czym pomoże, to się jeszcze okaże.

Tekst wielokrotnie nagradzanego Mateusza Pakuły to sztuka o empatii, o wychodzeniu z choroby i niesieniu pomocy, o słowach i o tym, czego słowa nie są w stanie powiedzieć, o sile muzyki i jej uzdrawiającej mocy, o czułości, rodzeniu dzieci, o granicach wyobraźni.

„Wieloryb the Globe” to tekst dedykowany Krzysztofowi Globiszowi. Po udarze mózgu aktor powrócił na scenę rolą w przedstawieniu „Podopieczni” w reżyserii Pawła Miśkiewicza w Narodowym Starym Teatrze. Krzysztof Globisz wciąż jest w trakcie rehabilitacji, dzięki której stopniowo pokonuje paraliż i afazję.

Spektakl został uznany za produkcję o unikalnej wartości artystycznej i humanistycznej oraz uhonorowany nagrodą specjalną miesięcznika „Teatr” za sezon teatralny 2016/2017.

—-
REŻYSERIA: EVA RYSOVÁ
SCENOGRAFIA: MARCIN CHLANDA
KOSTIUMY: MARCIN CHLANDA
MUZYKA: ZUZANNA SKOLIAS, ANTONIS SKOLIAS
CHOREOGRAFIA: CEZARY TOMASZEWSKI
REŻYSERIA ŚWIATŁA: MATEUSZ WAJDA
MULTIMEDIA: JENNIFER DZIEŁO, PRZEMYSŁAW CELIŃSKI, PRZEMYSŁAW FIK
AUTOR: MATEUSZ PAKUŁA

OBSADA:
KRZYSZTOF GLOBISZ
ZUZANNA SKOLIAS
ANTONIS SKOLIAS
MARTA LEDWOŃ

Produkcja: Teatr Łaźnia Nowa, Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia, Teatr Stary w Lublinie

—-
PRASA O SPEKTAKLU:
Wieloryb grany przez chorego na afazję Krzysztofa Globisza jest najbardziej wstrząsającą kreacją w polskim teatrze od czasu tej, którą stworzył w Ja, Fauerbach w 1990 roku Tadeusz Łomnicki – największy polski aktor drugiej połowy XX wieku.
// Jacek Cieślak, „Rzeczpospolita”

Ogląda się Wieloryba the Globe z mokrymi oczami i przeświadczeniem, że jego znaczenie wykracza daleko poza teatr. To nie jest Globisz – Segismundo z Życia snem Jarockiego ani ten z Zaratustry Lupy. Nie jest to Globisz – złamany idealista z Krótkiego filmu o zabijaniu Kieślowskiego.
To jest ten sam, ale już inny aktor. Lepiej widzieć w tym nie cud, ale wielkie zwycięstwo. Mam też poczucie, że wspólna produkcja Łaźni Nowej i Teatru Starego w Lublinie (spektakl będzie pokazywany także na jego scenie) to rzecz niepowtarzalna. Może pojawią się kolejne z podobnie obsadzonym Krzysztofem Globiszem, ale emocje takie jak na Wielorybie przeżywa się tylko raz.
// Jacek Wakar, „Dziennik Gazeta Prawna”

Globisz w środku siebie dalej pozostał transformistą, umie zmieniać nastroje i osoby, które nam pokazuje, na pstrykniecie palca, tylko że pstryknąć już się nie da. Trzeba ten start do transformacji pokazywać inaczej. Więc w swoich monologach-niemonologach jest jak dziecko, które nie poznało jeszcze wszystkich słów. Jak muzyk bez instrumentu, grający na czym popadnie. Jak Mówca z Krzeseł, który nie mówi, a próbuje rysować. Jak dyrygent niewidzialnego chóru w głowie. Krzysztof Jonasz Globisz mógłby powiedzieć za Barańczakiem, że poezja zaczyna się wtedy, kiedy chęć wypowiedzenia zderza się z ograniczeniem.
// Łukasz Drewniak, „Kołonotatnik”

Gospodyniami przedstawienia są Zuzanna Skolias i Marta Ledwoń. Wyznaczone im role działaczek Greenpeace ratujących Wieloryba z początku wydają się nieść komediowy wydźwięk. Zwłaszcza gdy utalentowane wokalnie aktorki rywalizują na przeboje. Intonując tytułowemu bohaterowi hity od Adele do Hey. W miarę rozwoju akcji aktorskie maski coraz bardziej jednak uwierają. Wzrasta świadomość wyzwania kontaktu z osobą, która wraca z dalekiej podróży. Znikają mentalne bariery, a pojawiają się rozrachunkowe wyznania. Mów do mnie jeszcze – mogłoby brzmieć motto całości. Artykulacja własnych potrzeb, wspomnień i odczuć jest tu niezmiernie istotna. W równym stopniu dotyczy walczącego ze skutkami afazji Globisza, co dzielące się własnymi problemami Skolias i Ledwoń.
// Łukasz Badula, kulturaonline.pl

Ważne jednak, że twórcy nie stosują, o co bywali oskarżani, szantażu emocjonalnego: poruszenie bierze się w tym spektaklu z umiejętnie skonstruowanych metafor, z bezpretensjonalnie afirmatywnej atmosfery, a w końcu chyba z tego po prostu, że widzimy, iż, mimo choroby, w Globiszu nie umarł artysta. Dowód? Proszę posłuchać, z jaką precyzją i czułością aktor wykonuje partie wieloryba w brawurowym songu do tekstu Tuwimowego Pana Maluśkiewicza. Czapki z głów.

Najważniejszym tematem Wieloryba zostaje koniec końców pytanie o naturę aktorstwa i teatru w ogóle: o to dziwne napięcie między kreacją, sztucznością a nieubłagalnością prawdziwego życia z jego wszelkimi niedoskonałościami – o to, jak te dwa porządki mieszają się w teatrze. W tym duchu przebiega także zaskakujące spotkanie kondycji aktora z pisarskim stylem Mateusza Pakuły, który wyjątkowo upodobał sobie nieomal dadaistyczną filozofi ę języka, żywioł swoich dramatów, budując często wokół pleplania, nonsensów, dziecięcego gaworzenia czy właśnie – afazji. Już sam tytuł jest zabawną grą sensów, która staje się zrozumiała w trakcie spektaklu. Skojarzenie nazwiska krakowskiego aktora z londyńskim The Globe jest oczywiście pyszne samo w sobie. Ale kiedy czytamy wyświetlone na ekranie słowa: „The world is the stage |My brain is the stage |I am the stage”, docierają do nas głębokie intencje twórców.
// Szymon Kazimierczak, źródło: e-teatr.pl

—-
Spektakle udostępniamy BEZPŁATNIE.

Dla zainteresowanych:
Jeżeli chcecie Państwo wspomóc teatr w czasie pandemii, to istnieje taka możliwość.

W zakładce www.laznianowa.pl/kontakt znajduje się numer konta bankowego teatru. W związku z wieloma wiadomościami do nas i prośbami o udostępnienie konta potwierdzamy, że możecie Państwo wesprzeć teatr także w ten sposób. Można w każdej chwili dokonać przelewu opisanego „darowizna na cele statutowe teatru”.

W skrócie:
Jeżeli chcesz nam pomóc, zapraszamy do dobrowolnych wpłat:
Konto bankowe: 82 1020 2892 0000 5102 0591 0304
(PKO Bank Polski)
Przelew opisany „darowizna na cele statutowe teatru”.
Dziękujemy.

Mamy nadzieję, że w pierwszej kolejności wspieracie osoby najbardziej potrzebujące oraz te walczące o Wasze zdrowie i życie w szpitalach.
Mamy nadzieję, że przede wszystkim dbacie o siebie, zostajecie w domach i troszczycie się o swoich bliskich.

Dziękujemy, że z nami jesteście.
Bądźcie także po pandemii.