Zmarł Ryszard Ronczewski – wybitny trójmiejski aktor i reżyser zakaził się koronawirusem.
Miał 90 lat i wciąż żył aktywnie. W ostatnich tygodniach jako aktor uczestniczył w zdjęciach do nowego filmu Wojciecha Smarzowskiego. Ze względu na wiek i chorobę płuc należał do grupy podwyższonego ryzyka – dlatego testowe potwierdzenie, że jest zakażony koronawirusem, nie zapowiadało niczego dobrego. Ryszard Ronczewski zmarł w sobotę rano, 17 października 2020 r., w swoim domu w Sopocie.
Urodzony pod Wilnem, lata szkolne i okupacji do 1943 r. spędził we Lwowie. Jego rodzina – podobnie jak wiele polskich rodzin kresowych – po wojnie znalazła swój nowy dom nad Zatoką Gdańską. W grudniu 1945 r. zamieszkali w Sopocie. Ryszard Ronczewski od lat 60. był ważną postacią życia kulturalnego w Trójmieście. W latach 50. ukończył studia aktorskie w Państwowej Wyższej Szkole Aktorskiej w Łodzi. Był m.in. aktorem Teatru Wybrzeże, kierownikiem Estrady Sopockiej i Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie, reżyserem i aktorem Teatru Muzycznego w Gdyni.
Sen jawa Ryszarda Ronczewskiego. „Za zakrętem” w Teatrze Atelier
Siostrą bliźniaczką Ryszarda Ronczewskiego była zmarła w 2018 r. Alina Afanasjew – scenografka i pisarka.
Ryszard Ronczewski mimo zaawansowanego wieku imponował aktywnością nie tylko zawodową. Często można było go spotkać, wraz z żoną Jolantą, na wernisażach, czy jako widza spotkań autorskich z ludźmi kultury. Należał do duszpasterstwa środowisk twórczych przy kościele św. Mikołaja w Gdańsku, gdzie podczas mszy świętych wielokrotnie czytał swoim niepowtarzalnym głosem fragmenty Biblii.
Wspierał też Areopag Etyczny przy Puckim Hospicjum Kaczkowskiego wcielając się po mistrzowsku m.in. w role umierających pacjentów, dzięki czemu młodzi lekarze i studenci medycyny mogli ćwiczyć rozmowy z pacjentami o sprawach trudnych i najtrudniejszych.
BIOGRAM RYSZARDA RONCZEWSKIEGO W GEDANOPEDII: (ur. 27 VI 1930 Puszkarnia koło Wilna), aktor teatralny i filmowy, śpiewak, reżyser, pisarz, poeta, scenarzysta. Syn Włodzimierza, pracownika branży turystycznej (Orbis), i Olgi. Brat bliźniak pisarki i scenografki Aliny Afanasjew. W latach 1936-1943 przebywał we Lwowie, następnie – w Jaktorowie pod Warszawą, od 6 XII 1945 – w Sopocie. Po zdaniu matury w 1949, jeszcze przed studiami, zadebiutował jako aktor 30 X 1949 w sztuce radzieckiej Eugeniusza Ryssa i Leonida Rachmanowa „Okno w lesie”, na scenie Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. W latach 1952-1956 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Aktorskiej w Łodzi i otrzymał dyplom aktora dramatu. W okresie 1955-1959 był reżyserem w Studenckim Teatrze Satyry „Pstrąg”. Pierwszym spektaklem, który wyreżyserował, był Kraj na Ziemi, następnym Panowie, świat jest zielony, tekst napisał wspólnie z Janem Skotnickim. Z STS „Pstrąg” wyjechał w 1955 do Francji, gdzie jego sztuka Panowie, świat jest zielony zdobyła główną nagrodę na festiwalu teatrów studenckich w Tuluzie. Pozostał w Paryżu na letnim kursie pantomimy u samego Marcela Marceau (1923-2007).
Po dyplomie w 1956 został zaangażowany przez Kazimierza Dejmka do Teatru Nowego w Łodzi, gdzie pracował jako aktor w latach 1956-1957. Od 1958 do 1959 był asystentem reżysera Operetki Warszawskiej, od 1960 do 1969 – Estrady Sopockiej. W latach 1966-1974 aktor Teatru Wybrzeże w Gdańsku i równolegle (1970-1974) – kierownik artystyczny Estrady Sopockiej oraz Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie. W okresie 1974-1979 reżyser w Teatrze Muzycznym w Gdyni, występował też w tym teatrze jako aktor. Od początku istnienia Teatru Atelier im. Agnieszki Osieckiej w Sopocie (1989) jest członkiem zespołu oraz reżyserem.
Od 1984 ponownie związany z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku. W Operze Bałtyckiej wyreżyserował kilka spektakli, zagrał także w Ariadnie na Naxos (2009). W 2005 roku prowadził warsztaty z pantomimy na Międzynarodowych Targach Sztuki Art Caucasus w Tbilisi (Gruzja).
Zagrał w ponad stu trzydziestu filmach, między innymi: Faraonie, Krzyżakach, Szatanie z siódmej klasy, O dwóch takich, co ukradli Księżyc, Zezowatym szczęściu, Wilczych echach, Panu Wołodyjowskim, Starej baśni, Ubu Królu, Am Ende kommen Touristen (A na koniec przyjdą turyści) – za kreację głównej postaci otrzymał nominację do nagrody na Festiwalu Filmowym w Cannes 2007.
za gdansk.pl