Choć wolne wybory mamy od 1990 r. i od ponad trzydziestu lat „wygrywa demokracja”, to tegoroczne wybory w Gdyni były, i jeszcze są, zupełnie wyjątkowe. Przed nami decydująca rozgrywka i dopiero po niej będzie można łączyć kropki, ale już teraz jest tak wiele materiału dowodowego, że warto zacząć porządkowanie magazynu.
Wybory samorządowe 2024 w Gazecie Świętojańskiej
Przegrać jak Szczurek, czyli płacz Wojtka
Będzie bolało do końca. Tak sromotnie nikt nie przegrał od czasów nowożytnych na pewno na Pomorzu, centralnie można tylko częściowo odnieść to do klęski AWS-u w 2001 r. (Akcji Wyborczej Solidarność – przyp. red.), ale otoczka była zupełnie inna, tylko klęska podobna. Gdynianie pokazali rządzącemu środkowy palec, pogarda i pycha, jakie cechowały rządy Samorządności Wojciecha Szczurka, wreszcie zostały właściwie ocenione przez suwerena z morza i marzeń. Płaczący i przytulany Wojciech Szczurek podczas wieczoru wyborczego w gdyńskim Uchu to smutny i żałosny zarazem koniec człowieka bez skrupułów. To obrazek, który powinien być trwale zapamiętany nie tylko jako mem, podobnie jak drużyna Wojciecha na 100-lecie grodu.
Oczywiście zdarzali się porządni ludzie w SWS (np. Joanna Zielińska), ale mam nadzieję, że to koniec karier politycznych wszystkich, którzy współtworzyli system, że do bezwstydnych beneficjentów przylgnie na stałe właściwa etykietka i nie zapomnimy, że Szczurek nie był sam.
The winner is…
W kategorii indywidualnej bezwzględnie Zygmunt Zmuda Trzebiatowski (dalej: ZZTop). Tak, tak – nie inaczej! Były współtwórca sukcesów wyborczych Wojciecha Szczurka został odtrącony przez szefa i zaprzysiągł mu rewanż. Pierwsze starcie przegrał (wybory prezydenckie w 2018 r.), ale dzisiaj może wypić pierwszą lampkę szampana, choć na butelkę i przegrzebki, czy tam smardze, przyjdzie jeszcze czas, być może, po 21 kwietnia. Tak czy inaczej, popularny ZZTop jest mistrzem marketingu politycznego na naszym podwórku, spisał się w komunikacji interpersonalnej, zbudował zespół i wykreował liderkę, która niczym Andrzej Duda już osiągnęła sukces, wygrywając z wyjadaczami lokalnej polityki. Porównanie do urzędującego prezydenta RP nie jest złośliwe, ale adekwatne i, kto wie, może prorocze (uśmiech). Kosiorek nie była dotąd znana powszechnie, podobnie jak Duda przed 2015 r. Podobnie jak on konkurowała z murowanym faworytem i pokonała go bezapelacyjnie. Czy jednak odniesie ostateczne zwycięstwo?
Paradoksalnie przeszkodzić jej może ZZTop, a konkretnie jego sympatie i koneksje polityczne. Trzebiatowski ma poglądy konserwatywne, co nie jest niczym ani szczególnym, ani deprecjonującym, ale już bliskie związki z PiS-em czy Marcinem Horałą, dla którego pracował, mogą być ważne dla osób niezdecydowanych na kogo głosować.
W kategorii zespołowej zwycięzcą są oczywiście gdynianie, którzy nie tylko zdjęli z miasta zaklęcie niczym Gandalf z króla Théodena, ale sprawili sobie wielki prezent na… 100-lecie!
W I turze rządziły emocje, w drugiej czas na pragmatyzm i czasami nudną merytorykę
Gdzieś trwają spekulacje, co dalej z „5 Szczurka” (chodzi o nowych radnych SWS). Że zwycięska koalicja może przeciągnąć radnych SWS do siebie oraz uzyskać bezwzględną większość i takie tam. Jeśli tak by się stało, byłby to duży błąd wynikający z braku zrozumienia sygnału, jaki bezprecedensowo wysłali gdynianie. Optymalnym rozwiązaniem jest wielka koalicja, czyli mariaż Koalicji Obywatelskiej z Gdyńskim Dialogiem. Bez względu na ostateczne rozstrzygnięcie pojedynku Kosiorek-Szemiot w kolegium prezydenckim powinni się znaleźć przedstawiciele obu komitetów. To pozwoliłoby zarządzać Gdynią bez konfliktu z Radą, który może być bardzo prawdopodobny przy zwycięstwie Kosiorek i braku porozumienia z Koalicją. Zdolności koalicyjnej nie posiadają ani SWS, ani PiS, więc zwycięzcy, czyli KO i GD, są niejako „skazani” na siebie. Wydaje się, że duża koalicja byłaby też dobrze przyjęta przez wyborców przy odpowiednim jej sformatowaniu i zakomunikowaniu.
I tura wyzwoliła emocje, jakie nie zostały w pełni zidentyfikowane przez wyborczych graczy. Owszem, przewidywano II turę i utratę większości w Radzie przez SWS, ale skala niezadowolenia zaskoczyła wszystkich. Być może, ale tego do końca się nie dowiemy, pretendenci byli przygotowani nie tylko na walkę ze Szczurkiem, ale też, i to może głównie, na negocjacje ze zwycięzcą osłabionym brakiem większości w Radzie. Wiemy natomiast na pewno, że zarządzanie firmą Gdynia wymaga kompetencji, doświadczenia i zasobów. W tej chwili na pewno zdecydowaną przewagę w tym temacie ma Tadeusz Szemiot z szybko nasuwających się powodów: doświadczenia w pracy w Radzie Miasta (zna miasto na wylot) i pochodzenia politycznego (rządząca województwem i krajem Platforma/Koalicja Obywatelska).
Wesoły przerywnik, czyli przedwyborcze przewidywania analityków firmy Betfan
W Gdyni najwięcej głosów dostać ma urzędujący prezydent Wojciech Szczurek. Analitycy przewidują, że otrzyma 49,5 proc. głosów. Drugie miejsce ma dostać Tadeusz Szemiot, który otrzyma 24 proc. głosów, Marek Dudziński z PiS 15,5 proc., Aleksandra Kosiorek – 6,5 proc., a Przemysław Olczyk – 4,5 proc.
Jaka rewolucja w Gdyni, czyli Gdynia 2.0?
Chyba nie do końca zdajemy sobie sprawę z doniosłości wydarzeń w Gdyni. Oto w mieście ćwierćmilionowym być może odbywa się najbardziej spektakularny proces społeczny w polskim samorządzie. Zaczęło się od lewatywy. Brutalne oczyszczenie było niezbędne, by zacząć budować nową sytuację. Obserwujmy ruchy pretendentów, w tym szczególnie propozycje kandydatur i zmian na najważniejszych stanowiskach w mieście (kolegium prezydenckie, ale też m.in. wydziały, nowe konkursy). Gdynia musi przejść audyt – to wiadomo, ale bez tego wiadomo jeszcze bardziej, że do zmiany jest cała konstrukcja komunikacji społecznej, która była chyba głównym powodem katastrofy drużyny Wojciecha. Mimo wielkiej pomysłowości i jeszcze większego poczucia humoru nie wyobrażam sobie, że zmiana jest możliwa przy tym aparacie urzędniczym, co nie znaczy, że ludzi trzeba od razu wyrzucać na bruk, szczególnie ważny jest kompetentny średni i niższy personel. Warto pamiętać, że praca w urzędzie jest nisko opłacana i dlatego trzeba mądrze zarządzać personelem, bo pod bramą nie czekają tłumy chętnych i kompetentnych.
Przyrównywanie zadania, przed jakim stoją wybrańcy, do mitu założycielskiego, jest oczywiście przesadzone, ale chwila jest zdecydowanie wyjątkowa. Dobrze wybierzmy, ale świadomi ostatnich lat nie popadajmy w samozadowolenie, tylko bądźmy aktywni we współpracy i monitoringu władzy.
A tak w ogóle to czytajcie Martynę Regent, która wykonuje wzorcową pracę na rzecz lokalnej społeczności oraz wie najlepiej i najwięcej o tym, jak to wszystko powinno wyglądać ze strony formalnej i „ludzkiej” (uśmiech niezwykle życzliwy).
Od Redakcji:
Zapraszamy zainteresowane komitety i kandydatów do nadsyłania informacji, postaramy się w miarę możliwości prezentować je na naszych łamach. Będą oczywiście także nasze, autorskie przekazy, wyraźnie zaznaczone i oddzielone od informacji. Postaramy się, by było obiektywnie i niebanalnie, choć nie wszystkim będzie się to podobało (uśmiech).