Najpierw były osobne recenzje, potem felietony, następnie już wspólny wideoblog aż wreszcie przyszedł czas na… musical. Szczegóły w wywiadzie, jaki przeprowadził z legendarnymi krytykami Wiesław Kowal z wortalu Teatr dla Ludzi.
– Przede wszystkim dziękuję za ten bardzo nieoczywisty zaszczyt. Myślałem, że po lekkim grillowaniu Łukasza… – zaczął Kowal
– Lekkim powiadasz? To była masakra! Zaatakowałeś publicznie ostatniego sprawiedliwego – krzyknął Domagała
– Bez przesady. Wzmocniłem się, bo co cię nie zabije, to cię wzmocni (śmiech). A poza tym Tomku, to dzięki temu powstał pomysł naszego podcastu i w konsekwencji musicalu – ripostował Drewniak.
– Może zanim o musicalu, zatrzymajmy się na chwilę na Dziaderskim Dzienniku Drewniaka i Domagały. Założony 17 grudnia ma 62 subskrybentów, 6 filmików zgromadziło 2 053 widzów – szału nie ma…
– Rozkręcamy się, początki są trudne… To miała być miła rozmowa, tak? – zapytał Domagała.
– Oczywiście, nowe otwarcie, friends itd. Naprawdę mam dla Was szacunek, że mimo przeważającej siły wroga podjęliście wyzwanie! Chcecie docierać, edukować, po prostu bronić zasad, wartości, jakości. Serio tak uważam, nie trzeba się z Wami zgadzać, ale szanować należy! – wykrzyknął Kowal.
(…)
– Nie ściemniasz? – trochę podejrzliwie zapytał Drewniak.
– Mówię serio! – wystrzelił szczerze Kowal.
– To dziękujemy, to miłe – odparł Domagała.
– Dlaczego musical? – kontynuował Wiesław.
– Obserwujemy od pewnego czasu rozwój tego gatunku i wychodzi nam, że to najlepszy format do przekazania naszych treści i dotarcia do szerokiego, niefestiwalowego, niezepsutego widza – oświadczył Łukasz.
– To ciekawie koresponduje z założeniami ideowymi naszego wortalu. Tak pokrótce, od pomysła do przemysła poproszę – zachęcił Wiesław.
– Na pomysł wpadł Tomek, z wykształcenia aktor, lubi musical, tłumaczył ich już kilka i ma doświadczenie. Ja uwielbiam muzykę i… tak się zgadaliśmy, że warto spróbować – poinformował Łukasz.
– Napisałeś muzykę? – zapytał Wiesław.
– No nie, aż tyle bezczelności we mnie nie ma (śmiech). To dzieło typu jukebox musical (szafa grająca) – odparł Łukasz.
– To fascynujące! Tytuł roboczy jest bardzo zagadkowy: „DD”. Słyszałem już kilka rozkmin, np. „Dziadersi Dwaj”? – żartobliwie zapytał Wiesiek.
– Oby nie było „Do D…y” (śmiech wszystkich).
Cały wywiad na stronie Teatru dla Ludzi tutaj
foto: YouTube
