Świętojańskie wideo

Wiec przeciwko nienawiści i przemocy, Gdańsk 14/1/19

Teatr na nowe czasy: Komuna//Warszawa, Paradise Now? Remix Living Theatre

Wiedżmin w Teatrze Muzycznym w Gdyni: fragment próby medialnej

Śpiewający Aktorzy 2017: Katarzyna Kurdej, Dziwny jest ten świat

Barbara Krafftówna W Gdańsku

Notre Dame de Paris w Teatrze Muzycznym w Gdyni: Czas katedr




Polecane

Jacek Sieradzki: Rezygnuję. Rozmowa z dyrektorem festiwalu R@Port

VI ranking aktorów Wielkiego Miasta

Kto wygrał, kto przegrał: teatry i festiwale. Podsumowanie roku teatralnego na Pomorzu cz.3

Nasyceni, poprawni, bezpieczni. Podsumowanie roku teatralnego 2014 na Pomorzu, cz.2

Podsumowanie roku teatralnego 2014 na Pomorzu, cz.1: Naj, naj, naj

Niedyskretny urok burżuazji. Po Tygodniu Flamandzkim

Na8-10Al6Si6O24S2-4 dobrze daje. Po perfomansie ‘Dialogi nie/przeprowadzone, listy nie/wysłane’

Panie Jacku, pan się obudzi. Zaczyna się X Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port

Wideoklip - niepokorne dziecko kinematografii i telewizji. Wywiad z Yachem Paszkiewiczem

Empire feat. Renia Gosławska - No more tears

Na co czekają więźniowie ? Beckett w Zakładzie Karnym w Gdańsku-Przeróbce

Zmiany, zmiany, zmiany. Podsumowanie roku teatralnego 2012 na Pomorzu

Debata w sprawie sprofanowania Biblii przez Adama Darskiego (Nergala)

Jakie dziennikarstwo poświęcone kulturze w Trójmieście jest potrzebne ?

Dość opieszałości Poczty Polskiej. Czytajmy wiersze Jerzego Stachury!

Brygada Kryzys feat. Renia Gosławska & Marion Jamickson - Nie wierzę politykom

Monty Python w Gdyni już do obejrzenia!

Kinoteatr Diany Krall. "Glad Rag Doll" w Gdyni

Tylko u nas: Dlaczego Nergal może być skazany ? Pełny tekst orzeczenia Sądu Najwyższego

Obejrzyj "Schody gdyńskie"!

Piekło w Gdyni - pełna relacja

Pawana gdyńska. Recenzja nowej płyty No Limits

Kiedy u nas? Geoffrey Farmer i finansowanie sztuki

Wciąż jestem "Harda" - wywiad z bohaterką "Solidarności"

Wielka zadyma w Pruszczu Gdańskim

Podróż na krańce świata, czyli dokąd zmierza FETA ?

Co piłka nożna może mieć wspólnego ze sztuką ?

Eksperyment dokulturniający, czyli „Anioły w Ameryce” na festiwalu Open’er

Sho[r]t: Tommy Lee Jones odwiedzi Muzeum Narodowe w Gdańsku

Opublikowano: 31.03.2019r.

Sho[r]t po wizycie w głównej siedzibie gdańskiego Muzeum Narodowego.

Sho[r]t: Tommy Lee Jones odwiedzi Muzeum Narodowe w Gdańsku

Piotr Wyszomirski

 

Widok Gdańska (Przypowieść o Bogaczu i Łazarzu) Bartłomieja (Bartholomaeusa) Milwitza: jeden z najważniejszych malarzy gdańskich i jeden z ciekawszych obrazów/widoków Gdańska jest eksponowany w Muzeum Narodowym w sposób, najdelikatniej mówiąc, nie do przyjęcia. Bez pomyślunku, bez wyobraźni, ze szkodą dla dzieła, autora i zwiedzających. Ustawienie go w szklanej gablocie pod nieodpowiednim kątem dodaje obrazowi niepotrzebne elementy, czyniąc całość przykładem zwyczajnego niechlujstwa estetycznego, że tak powiem.

– Proszę spojrzeć, mówię do pani pilnującej, to brzydko wygląda.

Pani przygląda się dłuższą chwilę, jakby widziała to po raz pierwszy.

– No tak, jakoś nie pomyślano. A to w ogóle z Zielonej Bramy trafiło do nas. Ale tak, można z tym coś zrobić – odpowiada miła pani.

Wiem, wiem – czepiam się. Podobnie jak wtedy, gdy wyrażam smutek z powodu braku zainteresowania personelu muzeum. Panie, bardzo miłe poniekąd oraz skądinąd, bez względu czy pracują od niedawna czy od zawsze, nie są zainteresowane pilnowanymi przez siebie eksponatami. Dochodzi dzięki temu do sytuacji groteskowych. Po obejrzeniu całości zapytałem jedną z pań co najbardziej, oczywiście oprócz Sądu Ostatecznego, warto zobaczyć. W odpowiedzi usłyszałem, że ludzie zachodzą specjalnie do sali nr 14, by obejrzeć Brugera czy Krugera – pani nie jest pewna, ale jakoś tak. Pobiegłem więc, no i jest: Breughel, którego wcześniej oczywiście zauważyłem. Nie Bruger, nie Kruger jeno Pieter Breughel II, syn „tego Breughla”, brat Aksamitnego. W sumie najmniej znany i ceniony ze sporej gromadki, jego maleńkie dzieło Złodzieje drewna (Otyły i chudy) może umknąć uwadze.

Pamiętam, że „sto lat” temu gdańska kolekcja malarstwa flamandzkiego robiła na mnie spore wrażenie. Owszem jest David Teniers młodszy – mój ulubiony „mały mistrz”, jest Van Dyck, ale gdy oglądałem kolekcję teraz, po latach, poczułem przede wszystkim przejmujący zapach prowincjonalizmu. Nie licząc oczywiście Sądu, smuci niska jakość artystyczna kolekcji, nawet w porównaniu z wieloma muzeami w Polsce. Ale ostatecznie dobija podejście personelu. Wiem, wiem, płace w muzealnictwie są na zawstydzająco niskim poziomie, ale to nie tłumaczy wszystkiego. Może ktoś się tym wreszcie zajmie? Może ktoś przeszkoli, uwrażliwi, unaoczni? Czepiam się? Tak, czepiam się, bo nie godzę się z takim podejściem do wykonywanej pracy, choćby była nisko opłacana. Będę wracać do Muzeum Narodowego w Gdańsku, będę nawiedzać inne tego typu przybytki, będę dociekliwy i nieustępliwy jak Tommy Lee Jones w „Ściganym”.

Śmieszne? Może, ale nie szkodzi. A może okaże się, że to ma sens? Że np. personel Narodowego tak ustawi Milwitza, by ekspozycja nie raziła niechlujstwem? Że ktoś się zajmie przygotowaniem personelu i zobowiąże panie do zainteresowania się eksponatami? A może panie naprawdę zainteresują się i będą chciały same z siebie i dla siebie pogłębiać wiedzę o kolekcji, dzieląc się nią później ze zwiedzającymi?

Już niedługo Tommy Lee Jones odwiedzi Muzeum Narodowe w Gdańsku.

Zobacz także: Poprawiliśmy wystawę w Muzeum II Wojny Światowej!

https://www.youtube.com/watch?v=_6Ng2_eqes4

Będę jak Tommy Lee Jones w "Sciganym" Jeżeli masz problem z "odpaleniem" filmu, kliknij tutaj.




Autor

obrazek

Piotr Wyszomirski
(ostatnie artykuły autora)

Każdy ma swoje Indie gdzie indziej