Świętojańskie wideo

Steller/Dziemaszkiewicz, Atman @ Dwie Zmiany, 24/10/18

Teatr na nowe czasy: Komuna//Warszawa, Paradise Now? Remix Living Theatre

Wiedżmin w Teatrze Muzycznym w Gdyni: fragment próby medialnej

Śpiewający Aktorzy 2017: Katarzyna Kurdej, Dziwny jest ten świat

Barbara Krafftówna W Gdańsku

Notre Dame de Paris w Teatrze Muzycznym w Gdyni: Czas katedr




Polecane

Jacek Sieradzki: Rezygnuję. Rozmowa z dyrektorem festiwalu R@Port

VI ranking aktorów Wielkiego Miasta

Kto wygrał, kto przegrał: teatry i festiwale. Podsumowanie roku teatralnego na Pomorzu cz.3

Nasyceni, poprawni, bezpieczni. Podsumowanie roku teatralnego 2014 na Pomorzu, cz.2

Podsumowanie roku teatralnego 2014 na Pomorzu, cz.1: Naj, naj, naj

Niedyskretny urok burżuazji. Po Tygodniu Flamandzkim

Na8-10Al6Si6O24S2-4 dobrze daje. Po perfomansie ‘Dialogi nie/przeprowadzone, listy nie/wysłane’

Panie Jacku, pan się obudzi. Zaczyna się X Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych R@Port

Wideoklip - niepokorne dziecko kinematografii i telewizji. Wywiad z Yachem Paszkiewiczem

Empire feat. Renia Gosławska - No more tears

Na co czekają więźniowie ? Beckett w Zakładzie Karnym w Gdańsku-Przeróbce

Zmiany, zmiany, zmiany. Podsumowanie roku teatralnego 2012 na Pomorzu

Debata w sprawie sprofanowania Biblii przez Adama Darskiego (Nergala)

Jakie dziennikarstwo poświęcone kulturze w Trójmieście jest potrzebne ?

Dość opieszałości Poczty Polskiej. Czytajmy wiersze Jerzego Stachury!

Brygada Kryzys feat. Renia Gosławska & Marion Jamickson - Nie wierzę politykom

Monty Python w Gdyni już do obejrzenia!

Kinoteatr Diany Krall. "Glad Rag Doll" w Gdyni

Tylko u nas: Dlaczego Nergal może być skazany ? Pełny tekst orzeczenia Sądu Najwyższego

Obejrzyj "Schody gdyńskie"!

Piekło w Gdyni - pełna relacja

Pawana gdyńska. Recenzja nowej płyty No Limits

Kiedy u nas? Geoffrey Farmer i finansowanie sztuki

Wciąż jestem "Harda" - wywiad z bohaterką "Solidarności"

Wielka zadyma w Pruszczu Gdańskim

Podróż na krańce świata, czyli dokąd zmierza FETA ?

Co piłka nożna może mieć wspólnego ze sztuką ?

Eksperyment dokulturniający, czyli „Anioły w Ameryce” na festiwalu Open’er

Tran kontra Biały Wieloryb, czyli "Dzielny Kapitan Ahab" na dworcu w Gdyni

Opublikowano: 03.03.2018r.

Teatr Gdynia Główna zmierzył się z morską legendą i pokazał spektakl w oryginalnej oprawie kompozycyjnej i scenograficznej.

Tran kontra Biały Wieloryb

Katarzyna Wysocka

 

Grzegorz Kujawiński, niczym Izmael - morski żółtodziób i bohater powieści "Moby Dick" Melvilla, dzielnie zmierzył się z głebią... teatru i przygotował jako debiutant barwne przedstawienie dla dzieci. Z precyzją i humorem reżyser prowadzi widza przez niecodzienne historie, w które wplecione są nietuzinkowe postacie i zadziwiające dźwięki. Młody odbiorca ma okazję poczuć się niemal jak odkrywca rzeczy tajemnych, prowadzony przez trzy przestrzenie, w tym paszczę wieloryba.

Historia niespokojnego ducha, jakim jest Izmael, może wydawać się banalna. Chłopak jest zdeterminowany i żądny morskich przygód, dlatego robi wszystko, aby dostać się na statek wielorybniczy "Pequod". Udaje mu się podstępem. W "nagrodę" musi szorować pokład i być na posyłki. W chwili decydującej o dalszym ciągu opowieści - wyręcza kapitana Ahaba, "chwilowo" uwięzionego na statku, i wyrusza z indiańskim członkiem załogi na spotkanie z Białym Wielorybem. Niecodzienne rozwiązania i nieszablonowe myślenie okazują się być najlepszą drogą do znalezienia rzadkiego okazu, a właściwie pozwalają na znalezienie się w jego brzuchu. I jak to bywa w tego typu opowieściach, wszystko zmierza za szybko do... szczęsliwego finału, chociaż zupełnie innego niż sugeruje się widzowi na początku i jaki wynika z wyjściowej powieści. W postaciach następują przeobrażenia, źli stają się dobrzy, dobrzy stają się jeszcze lepsi, a świat nabiera sensu, czyli wykluczony zostaje motyw zemsty, a wcześniejsze traumy znikają jak za wypiciem czarodziejskiego trunku (trochę myląca jest nazwa tego trunku - tran zamiast rumu).

Fot. Bartosz Dobrowolski. Zobacz galerię

Wspólny wysiłek zaproszonych aktorów, Piotrów - Srebrowskiego i Rogalskiego oraz Oliwiera Zyppera, przynosi dobre rezultaty. Z przyjemnością przypatrywałam się zaangażowaniu wymienionych, którzy uwijali się niemal jak w ukropie, aby sprostać inscenizacji - występując w kilku rolach i wprawiając w ruch wielofunkcyjne elementy scenografii. To właśnie scenografia autorstwa Bartosza Dobrowolskiego i Grzegorza Kujawińskiego stanowi m.in. o wysokiej ocenie tego spektaklu dla dzieci, choć nagromadzenie pomysłów na dźwięk i formę spowodowało, że sam Kujawiński (z nieschodzącym uśmiechem) również musiał animować przedmioty. Bardzo dobrze ocenić należy wykonanie lalek przez Kingę Tomaszewską-Smolarczuk, co widoczne jest przede wszystkim w sprawnym ich prowadzeniu przez aktorów. Najlepiej w tej roli wypada Piotr Srebrowski, który z ogromną wprawą i delikatnością ożywia poszczegolne postaci.

"Dzielny kapitan Ahab" to udany debiut człowieka od PR Teatru Gdynia Główna. To również przykład szacunku wobec najmłodszego, wymagającego widza, poszukującego potwierdzenia swoich tęsknot za niestandardowymi rozwiązaniami. Niestety, całość bajki nie nawiązuje do ducha powieści, kluczowego motywu, jakim jest obsesja Ahaba, zabrakło pochylenia się nad symboliką proponowaną w powieści "Moby Dick". Nie ujmując spektaklowi, warto powrócić albo sięgnąć po raz pierwszy do książki, aby odkryć w niej uniwersalne prawdy.

Dzielny kapitan Ahab. Inspirowany „Moby Dickiem” Hermana Melville’a. Scenariusz i reżyseria Grzegorz Kujawiński. Obsada: Piotr Rogalski, Piotr Srebrowski, Oliwer Zypper. Lalki: Kinga Tomaszewska Smolarczuk i Marta Ubysz, Scenografia: Bartosz Dobrowolski i Grzegorz Kujawiński, Konsultacje reżyserskie: Piotr Srebrowski, Światło: Marzena Chojnowska. Premiera: 3 grudnia 2017 w Teatrze Gdynia Głowna. Czas trwania: 50 minut bez przerwy.